WAXINELICHTHOUDERS VAN ALABASTER

Een fijnkorrelige natuursteen, zacht genoeg om met de hand te snijden en doorschijnend genoeg om licht door te laten. Op de schaal van Mohs staat hij tussen een en twee, dus een nagel tekent hem al. Juist die zachtheid maakt het mogelijk een houder zo dun te draaien, en daarom vraagt hij om een voorzichtige hand.

Het licht stopt niet bij de wand. Het gaat door de steen heen en komt er aan de andere kant weer uit, bleek waar de wand dun is en dieper waar hij dikker wordt. Daarom verschijnt de tekening ook pas als het licht aan is, en lijkt een houder overdag een heel ander object.

Een ledwaxinelichtje, dat je zelf kiest. De houder wordt als steen alleen verkocht, dus de lichtjes die je al in huis hebt voldoen. Hoe helderder het lichtje, hoe verder het door de steen reikt.

Liever niet, en dit is de enige regel die er bij alabaster echt toe doet. Een open vlam drijft roet en was in de poriën, waar ze blijven zitten, en de hitte werkt op een steen die zacht is en dun gesneden, dus hij kan barsten. Een ledlichtje geeft dezelfde gloed zonder dat risico. Brand je er toch een kaars in, leg dan eerst een laagje fijn zand in de bodem, en weet dat je een gok neemt met het stuk.

Met een zachte droge doek, en verder niets. Geen water, geen schoonmaakmiddel, geen schuurspons. Stof veegt er droog af, terwijl een vochtige doek het juist in het oppervlak drukt.

Beter van niet. De steen is poreus en de zachtere soort geeft op den duur mee aan water, dus een natte ring of een plas die blijft staan maakt het oppervlak dof en laat een vlek achter die er niet meer uit gaat. Neem gemorst vocht meteen op en droog de steen af.

Op een overdekt terras op een droge avond wel, en daar komt hij ook het mooist tot zijn recht zodra de zon weg is. Regen en vorst beschadigen alabaster echt, dus aan het eind van de avond gaat hij weer naar binnen.

Wit loopt van bijna helder tot warm ivoor, bruin van honing tot diep amber, en de tekening valt in elk blok anders. Je kiest een kleur, geen patroon. Elke tint heeft een eigen pagina: witte waxinelichthouders en bruine waxinelichthouders.

Uit Egypte. De vormen, de tinten en de steen zelf zijn ter plekke uitgezocht, in de werkplaatsen bij Luxor waar alabaster al generaties gewonnen en gedraaid wordt.

Kies de vormen die je mooi vindt en houd echt verschil in hoogte: twee even grote stukken lezen als een paar voorwerpen, drie op verschillende hoogtes lezen als licht. Laat je het liever voor je beslissen, dan staan de kant en klare combinaties onder sets waxinelichthouders, en dezelfde steen zit als lampenkap op alabaster lampen.